Biostymulacja

Zabieg polega na śródskórnym lub/i podskórnym (w zależności od składu chemicznego i celu) podaniu preparatu o działaniu wypełniającym i/lub stymulującym, mającego na celu uzupełnienie utraconych objętości, wyrównanie ubytków tkankowych, poprawę napięcia skóry oraz pobudzenie procesów regeneracyjnych. W zależności od rodzaju preparatu (np. kwas hialuronowy, hydroksyapatyt wapnia, kwas polimlekowy, kwas poli-d-mlekowy, polikaprolakton, rh-kolagen, polinukleotydy, agaroza, lub inne substancje biostymulujące zgodnie z IFU wyrobu medycznego tj. kartą użytkowania wyrobu medycznego) jego działanie może mieć charakter:

• mechaniczny (wolumetryczny) – wypełnienie i podparcie tkanek,
• biologiczny (stymulacyjny) – pobudzenie fibroblastów do produkcji kolagenu, elastyny i macierzy zewnątrzkomórkowej,
• mieszany – wypełniająco-stymulacyjny.

Preparat podawany jest techniką iniekcyjną, przy użyciu igły o różnej grubości od 27-35 G oraz długości od 0.6 mm-13 mm i więcej lub kaniuli od 27 G-21G.i długości, w znieczuleniu powierzchniowym lub miejscowym, na określoną głębokość (od skóry właściwej po warstwę podskórną lub głębsze struktury np. nadokostnowo). Zabiegi z wykorzystaniem tzw. stymulatorów tkankowych  mają na celu poza czasowym wypełnieniem tkanek, również pobudzenie procesów regeneracyjnych skóry i tkanek głębszych poprzez aktywację fibroblastów, poprawę jakości macierzy międzykomórkowej oraz stymulację produkcji kolagenu i elastyny. W przeciwieństwie do klasycznej mezoterapii śródskórnej czy mezoterapii mikroigłowej,  preparaty te działają dłużej, metabolizują się stopniowo od kilku tygodni do wielu miesięcy (w zależności od preparatu)  i są wykorzystywane głównie do poprawy jakości skóry, redukcji wiotkości, odbudowy struktur podporowych oraz poprawy napięcia tkanek.

Przykładowe rodzaje substancji aktywnych o dłuższym okresie metabolizowania (od 18-24 mcy)

•  CaHA (hydroksyapatyt wapnia) – poprawa napięcia, odbudowa struktur podporowych, redukcja wiotkości twarzy i ciała, hiperrozcieńczenia do biostymulacji skóry.
• PLLA (kwas polimlekowy)  – silna stymulacja kolagenu, poprawa objętości i jakości skóry, twarz i ciało.
• PDLLA (kwas poli-d-mlekowy) – regeneracja, poprawa jakości skóry, często bardziej „skin quality” niż wolumetria.
• PCL (polikaprolakton) – długotrwała biostymulacja i poprawa napięcia skóry
• Agaroza – to naturalny polisacharyd pozyskiwany z czerwonych alg morskich. W medycynie estetycznej wykorzystywana jest jako biokompatybilny materiał o właściwościach wypełniających i stymulujących, stanowiący alternatywę dla kwasu hialuronowego w wybranych wskazaniach.  W przeciwieństwie do kwasu hialuronowego nie działa głównie poprzez wiązanie wody, lecz poprzez tworzenie stabilnego rusztowania objętościowego. Dzięki temu ryzyko nadmiernego uwodnienia tkanek i powstawania obrzęków jest zwykle mniejsze. W miarę degradacji preparatu przez makrofagi dochodzi do stopniowej przebudowy tkanek i stymulacji fibroblastów do produkcji nowego kolagenu. Dlatego agarozę zalicza się do grupy preparatów o działaniu zarówno wypełniającym, jak i biostymulującym.

Przykładowe rodzaje substancji aktywnych o średnim okresie metabolizowania (do 30 dni)

• H-HA + L-HA 32-64 mg/ml– kompleksy wysokocząsteczkowego i niskocząsteczkowego kwasu hialuronowego wykorzystywane głównie do intensywnej bioremodelacji skóry i poprawy jakości tkanek,
• RH-kolagen – ludzki rekombinowany kolagenu często w połączeniu z karboksymetylocelulozą i H-HA  – wykorzystywane głównie do intensywnej bioremodelacji skóry i poprawy jakości tkanek.
• Polinukleotydy (PN)  zawierają znacznie dłuższe łańcuchy DNA, które tworzą w tkance trójwymiarową strukturę przypominającą biologiczny hydrożel.Ich działanie opiera się przede wszystkim na wspieraniu procesów naprawczych, poprawie nawodnienia tkanek oraz stymulacji fibroblastów do produkcji kolagenu i elastyny. Nie dają efektu wolumetrycznego porównywalnego z klasycznymi wypełniaczami, ale poprawiają jakość skóry, jej elastyczność, grubość oraz zdolność do regeneracji. Szczególnie dobrze sprawdzają się w okolicy powiek, szyi, dekoltu oraz w leczeniu skóry uszkodzonej przewlekłym stanem zapalnym. PN działa jak materiał naprawczy plus biologiczne rusztowanie, które dodatkowo poprawia środowisko tkankowe, nawodnienie i stymuluje przebudowę skóry.

Przykładowe substancje o krótkim okresie metabolizowania (do 14 – 30 dni):

• Polideksyrybonuklotydy (PDRN) to mieszanina fragmentów DNA o długości najczęściej od około 50 do 2000 par zasad, pozyskiwana zwykle z gonad łososi lub pstrągów. PDRN składa się z krótszych fragmentów DNA niż PN. Po podaniu do tkanek ulega stopniowemu rozpadowi do nukleotydów i nukleozydów, które są wykorzystywane przez komórki w procesach naprawczych. PDRN działa bardziej jak materiał naprawczy, który pomaga komórkom odzyskać prawidłowe funkcjonowania.
• Tropokolagen jest najmniejszą funkcjonalną jednostką kolagenu, z której organizm buduje dojrzałe włókna kolagenowe. Podany do tkanek stanowi rozkładany jest do aminokwasów wykorzystywanych w  procesach naprawczych. W medycynie estetycznej wykorzystywany jest przede wszystkim do poprawy jakości skóry, leczenia blizn, rozstępów  oraz w terapiach wspomagających regenerację więzadeł, ścięgien i tkanek miękkich. Jego działanie ma charakter bardziej biologiczny niż objętościowy.
• Atelokolagen to oczyszczona forma kolagenu typu I, z której usunięto końcowe fragmenty białka odpowiedzialne za większość reakcji immunologicznych. Dzięki temu preparat jest lepiej tolerowany przez organizm. Po podaniu działa jako biologiczne wypełnienie oraz matryca wspierająca namnażanie fibroblastów i odkładanie nowego kolagenu. W zależności od stężenia może poprawiać jakość skóry, wspierać regenerację tkanek lub delikatnie uzupełniać utraconą objętość.
• Bursztynian sodu – to sól kwasu bursztynowego, naturalnie występującego związku uczestniczącego w cyklu Krebsa, czyli podstawowym szlaku odpowiedzialnym za produkcję energii w komórkach. W medycynie estetycznej wykorzystywany jest jako substancja biorewitalizująca, której celem jest poprawa metabolizmu komórkowego i wspomaganie procesów regeneracyjnych. Jego działanie opiera się przede wszystkim na zwiększaniu aktywności metabolicznej komórek. Bursztynian jest jednym z pośrednich metabolitów cyklu oddechowego mitochondriów, dlatego może wspierać produkcję ATP – głównego nośnika energii komórkowej. W tkankach starzejących się, niedotlenionych lub przewlekle uszkodzonych może przyczyniać się do poprawy funkcjonowania fibroblastów oraz procesów naprawczych, działa bowiem jako silny antyoksydant.
• Aminokwasy –  są podstawowymi jednostkami budulcowymi wszystkich białek występujących w organizmie, w tym kolagenu, elastyny oraz keratyny. W medycynie estetycznej wykorzystuje się je przede wszystkim jako składniki preparatów regeneracyjnych i biostymulujących, których celem jest wspomaganie naturalnych procesów naprawczych zachodzących w skórze.